همه چیز من تقدیم تو باد
«به نام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین وداع آتش نگیرد»
سلام
من پسری تکوتنها هستم
بچه شهر درون خودم هستم
و هنگامی که فرشته ی عشق به حالم گریست
دویدم و رفتم جلوی کوه ایستادم و بلند فریاد زدم
خدایا آیا امیدی هست؟
و شنیدم: هست هست هست ...!


در بی کرانه زندگی دو چیز افسونم کرد: آبی اسمان که می ببینم و می دانم نیست و خدایی که نمی بینم و می دانم هست.

معرفتي كه قبل از آن احساسي نباشد براي من بيهوده است.

هر وقت توي زندگي به يه در بزرگ رسيدي که روش يه قفل بزرگ بود نترس و نا اميد نشو!!! چون اگه قرار بود باز نشه جاش يه ديوار ميذاشتن.

آیین چراغ ، خاموشی نیست.

اگر نمیتوانی بالا بروی پس سیبی باش که با افتادنش اندیشه ای را بالا برد

هیچ گاه از مخالفت کردن نترس،زیرا بادبادک در هنگامی که در سوی مخالف باد قرار می گیرد به بالا مرود

احساساتت رو روم بنويس.
عصبانيتهات رو روم خط خطي كن
اشكاتو باهام پاك كن.
حتي اگه سردت شد بسوزونم تا گرم بشي.
فقط دورم ننداز...

ابر بارنده به دریا می گفت من نبارم تو کجا دریایی , در دلش خنده کنان دریا گفت ابر بارنده تو خود از مایی

من در اين كلبه خوشم، تو دران اوج كه هستي خوش باش/ من به عشق تو خوشم، تو به عشق هركه هستي خوش باش